VERTELLINGEN
Deze vertelling is momenteel op tournee. Ze wordt zelfs in het Frans gespeeld als 'la Trilogie des DIRTY'stoires'.
‘Veroltjes’ is Antwerps voor verhaaltjes. ‘Vies’ betekent overal al eeuwenlang hetzelfde. In de ‘Trilogie van de Vieze Veroltjes’, een drieluik van muzikale vertellingen rond ranzige verhalen, vertelt, zingt én musiceert Geert Hautekiet in zijn dooie eentje vanop een ‘Vuile Kiosk’ en uitsluitend vanuit zijn onderbuik.
In ‘Witte Peper’, het eerste deel van de trilogie, neemt hij alle mogelijke rollen op zich, bespeelt de vele zelfgemaakte muziekinstrumenten (waaronder een ‘klarkomium’ en een ‘dildobas’), regelt ondertussen de techniek en vertelt sappig, met een vurige drive - alsof de groezelige cinema zich voor uw ogen afspeelt - over zijn ontmoeting met een bijzonder figuur: Grote Gust.
Dit eerste deel van de trilogie werd zeer goed onthaald. Zo schreef Els Van Steenberghe in Knack: ‘Voor de Vieze Verol Tjes scherpte Hautekiet zijn, overigens sterke, pen. (...) Geen ratjetoe aan flauwe verhaspelde verhalen, maar een groots spannend levensverhaal, gekruid met de nodige erotische en soms simpelweg wansmakelijke kwinkslagen. (...) Hij doet zijn verhaal in een decor dat, net als de vertelling, een inventief geconstrueerd bouwsel is, bestaande uit allerhande dagdagelijkse voorwerpen die door ingenieuze mechaniekjes tot een groot potten- en pannenorkest zijn omgetoverd. Grappig om te zien en verrassend om te horen. Zo begeleidt Hautekiet zichzelf. Het maakt de vertelling des te intiemer, indringender én geloofwaardiger. Hij hervindt in Vieze Verol Tjes zijn kracht als verteller van poëtische verhalen met een ranzig kantje. Net zoals het leven zelf.’
Panamarenko kwam kijken naar een try-out en bewonderde de zelfgeknutselde muziekinstrumenten: "Ik ga niet graag naar theater omdat ik dan veel te lang moet stil zitten. Pas op, ik vanavond ook niet stilgezeten. Ik ben vaak gaan rechtstaan om beter te kunnen zien. Ik vond het wreed interessant wat daar allemaal gebeurde."
In het gastenboek van Zomer van Antwerpen stond: Wat een oorgasme! Dit is puur genieten! Ik ben gewoon dronken van een vertelling!
Zie ook: www.kaiet.be/producties
Het Passieverhaal volgens den dertienden apostel.
Ontdaan van alle mogelijke geladenheid is het Passieverhaal - het lijdensverhaal van Jezus van Nazareth - waarschijnlijk één van de meest dramatische verhalen uit de wereldliteratuur. Als een held in Jeruzalem binnengehaald, wordt hij enkele dagen later door zijn vrienden verraden en door diezelfde stad uitgespuugd en ter dood veroordeeld.
Geert Hautekiet vertelt - met respect maar vooral met schuurpapier - zijn versie volgens den Dertienden Apostel (die bleek immers over meer humor te beschikken dan die twaalf anderen). Een schare klassemuzikanten begeleidt hem op zijn lijdensweg met origineel voor deze vertelling gecomponeerde muziek: een donker strijkersduo, een zwoele sax en een weerbarstige elektrische gitaar met de passie en gedrevenheid van klezmische jazz, John Zorn en Bach door dezelfde deur, met Mongoolse kwinkslag en hier en daar een hoek af.
Geert vertelt aan en bovenop een lange tafel. De muzikanten zitten fier aan de kop. Het publiek schuift mee aan en zit langs weerszijden van die lange tafel op tribunes. In deze opstelling speelde de voorstelling op diverse locaties: o.a. in een oude rijtuigmakerij, in kerken, een voormalig koophuis en een oud zwembad.
meer info: www.kaiet.be/producties
Een muzikale eenmansvertelling over coureurs, net na de tweede wereldoorlog.
1948, een klein dorpje bij Roubaix. De burgemeester heeft een vernuftig plan om de naoorlogse moraal op te krikken: hij zal ervoor zorgen dat de grote Tour de France dat jaar door zijn dorp rijdt. Én dat de bakkerszoon meefietst. Die moet die dag als eerste over het dorpsplein rijden. Alleen is dat de voorlaatste rit. Hij moet dus eerst heel Frankrijk door...
Het is een loodzware Tour met bevroren vingers in de Alpen en pech onderweg. Bartali lijkt onklopbaar, Briek Schotte zit hem op de hielen en de bakkerszoon kan wel fietsen, maar is hij sterk genoeg? Het dorp raakt steeds meer verdeeld door de ondraagelijke spanning en groeiende jaloezie. Geert Hautekiet vertelt, zingt, speelt alle rollen en instrumenten en neemt je vrolijk mee in dit verhaal vol ambities, heroïek en spanning.
Deze locatievoorstelling was in reeksen te zien in Antwerpen (oude magazijnen OISI (Merksem) en Cinema Roma (Borgerhout)), 's Hertogenbosch (de Veehallen), Roosendaal (oude BIC-fabriek), Kortrijk (weverij, Marke), Turnhout (oude gebouwen uitgeverij Brepols), Lennik (Pajottenland - 't Vetkot) en als top of the bill: Gent (wielerpiste 't Kuipke).
Meer info: www.kaiet.be/producties
'Het is de tijd dat mannen échte mannen zijn. Met baarden op hun bakkes en puisten op hun gat. Met ruggen die twee keer zo breed zijn als een gewone voordeur en die wild staan van de plukken haar. Het is de tijd dat mannen één voor één slechts één schoonheidsideaal nastreven: een vetband. Over heel hun lijf. Om de kou te kunnen trotseren. Het is de tijd dat vrouwen gewoon luisteren. Het is dus lang geleden.'
Zo begint Gotf!, het verhaal van de allerlaatste kruistocht. Je vindt er niets over in de boeken want het ging maar om één man: Godfried den Ongelukkige, die van zijn naam alleen de eerste vier letters kon schrijven en zelfs dat niet zonder fouten: Gotf! Een bij momenten hilarische muzikale vertelling, gezongen en gespeeld door Geert Hautekiet die in z'n eentje 40 instrumenten bespeelt, alle rollen op zich neemt, tussendoor de decors wisselt, even twijfelt of hij ook nog zou dansen en uiteindelijk de pauze maar overslaat.
Gotf! was de eerste muzikale vertelling van Geert Hautekiet, meteen ook de eerste voorstelling van Compagnie KAiET! én een schot in de roos. Deze muzikale vertelling ging tijdens de warme zomer van 2003 in première op Zomer van Antwerpen en trok met veel succes door Vlaanderen en Nederland. Ze speelde als locatieproject in spiegeltenten, middeleeuwse kelders, achterafzalen van beruchte café's en verloren gewaande cinema's.
Als grap stond er op de affiche vermeld: "Waarschijnlijk de allerbeste one-man-musical van het jaar! - bij gebrek aan andere". Die grap kwam als een serieuze boemerang terug: op de uitreiking van de Vlaamse Musical Awards '05 ontving Geert Hautekiet de DeMorgen-prijs voor 'beste inhoudelijke prestatie' voor zijn tekst en muziek van Gotf!.
Meer info: www.kaiet.be/producties
